บทที่ 37 บทที่ 37

ในเวลาเดียวกัน คีรินกำลังขับรถออกจากบริษัทเพื่อกลับบ้าน ระหว่างผ่านหน้าโรงเรียนแห่งหนึ่ง เขาเหลือบเห็นเด็กหญิงตัวเล็กกำลังนั่งกอดกระเป๋านักเรียนอยู่บนม้านั่งเพียงลำพัง เมื่อมองให้ชัด เขาก็จำได้ทันที น้องเมย์ เขารีบจอดรถแล้วเดินเข้าไปหา

“เมย์”

เด็กหญิงเงยหน้าขึ้น ก่อนใบหน้าจะเปื้อนรอยยิ้ม “คุณลุงใจ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ