บทที่ 123 เหนื่อยก็พัก 18+

“ตามมาทำไมคะ นี่มันใกล้เวลาที่คุณจะทำงานแล้วไม่ใช่เหรอคะ จะไปก็รีบไปสิคะ” เมธาวีนั่งที่ที่เตียง พร้อมกับสีหน้านิ่งๆ แล้วไม่มองหน้าของอติรุจเลยสักนิด จนอติรุจเห็นแล้วก็เข้ามาหาเธอ

“โอเคๆ ผมให้คุณไปกับผมนี่แหละ ไม่ต้องงอนแล้วได้ไหม ผมอยากให้เรามีความสุขมากกว่าที่จะมาเถียงกันอย่างนี้นะ แล้วอีกอย่างผมไม...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ