บทที่ 58 58

ความหนาวเหน็บในยามค่ำคืนไม่ได้ทำให้ร่างที่เดินกะโผลกกะเผลกอยู่ริมถนนรู้สึกรู้สาอะไรอีกต่อไป อติภพเดินออกจากโรงพยาบาลด้วยหัวใจที่แหลกสลายไม่มีชิ้นดี กระดาษแผ่นเดียวที่เขาสลักลายเซ็นลงไป ได้ตัดขาดสายใยเส้นสุดท้ายระหว่างเขาและมนต์มีนา ชายหนุ่มไม่มีน้ำตาจะไหลอีกแล้ว แหล่งกำเนิดน้ำตาของเขาเหือดแห้งไปพร้อ...