บทที่ 105 105

“แวบแรกเมื่อเช้า เฮียแอบลุ้นในใจแทบแย่... เฮียนึกว่าปานกำลังแพ้ท้องลูกของเราเสียอีก”

ชายหนุ่มยิ้มเขินๆ ที่มุมปากเป็นครั้งแรก ก่อนจะเลื่อนฝ่ามือลูบหน้าท้องแบนราบของเธออีกครั้งแล้วพูดต่อด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน

“แต่คุณหมอภาณุบอกว่าเป็นเพราะปานอ่อนเพลียก็ดีแล้ว เฮียไม่อยากให้ปานต้องทรมาน... แต่ปานครับ ตอน...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ