บทที่ 117 117

ภีมวัจน์ที่ยืนดูนาฬิกาข้อมืออยู่หน้าประตูเหล็ก แค่นหัวเราะในลำคอแล้วเอ่ยเฉลยแผนการอำมหิตออกมาอย่างเลือดเย็น

“อีกห้านาที ไอ้วรินธรก็จะขับรถมาถึงหน้าโกดังนี้แล้ว... พวกกูไม่โง่ยืนรอปะทะกับมันตรงๆ หรอกนะ แต่กูจะเปิดชนวนไฟเวลาหน่วงให้ไฟเริ่มลุกไหม้จากลังสารเคมีมุมห้องขังของมึง แล้วปิดล็อกประตูเหล็กห้อง...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ