บทที่ 121 121

เศษกระจกหน้าต่างแตกกระจายบาดเข้าที่ท่อนแขนทั้งสองข้างของปาณิสราจนเลือดไหลซึมเพิ่มขึ้น แต่หญิงสาวไม่สนใจความเจ็บปวดใดๆ ทั้งสิ้น เธอใช้ท่อนแป๊บเหล็กงัดและกระแทกซี่ลูกกรงเหล็กที่ขึ้นสนิมซ้ำแล้วซ้ำเล่าท่ามกลางควันไฟที่รมอยู่รอบตัว

“แค่กๆๆ! ออกไปสิ... ต้องพังออกไปให้ได้ เพื่อลูกของแม่!”

โครมมม!!

ซี่ลู...