บทที่ 123 123

เขาเป็นคนผลักไสเธอไปหาความตายด้วยความโง่เขลาของตัวเอง เป็นคนที่ไม่เคยได้ยินเสียงร้องขอความช่วยเหลือของเธอเลยแม้กระทั่งในวินาทีสุดท้ายที่เธอยืนทุบประตูเหล็กอยู่ห่างจากเขาเพียงแค่ไม่กี่ก้าว!

“ปาน! ได้ยินเฮียไหมปาน! รอเฮียก่อน... เฮียกำลังจะกลับเข้าไปช่วยปานกับลูกเดี๋ยวนี้แหละ!”

วรินธรตะโกนก้องจนเส้น...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ