บทที่ 13 13

วรินธรขมวดคิ้วมุ่น ชายหนุ่มทรุดกายลงนั่งคุกเข่าข้างขอบเตียงในระดับเดียวกับใบหน้าของเธอ แล้วค่อยๆ เอื้อมหลังมือไปแตะอังบริเวณหน้าผากมนอย่างเบามือ

ความร้อนรุ่มจากพิษไข้ที่แผ่ออกมาจากผิวเนื้อของปาณิสราทำให้วรินธรสะดุ้งเล็กน้อย

เธอเป็นไข้... พิษไข้จากความบอบช้ำที่เขาเป็นคนยัดเยียดให้เมื่อคืนนี้

สายตา...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ