บทที่ 134 134

วรินธรยังคงคุกเข่าอยู่หน้าประตูห้องของพ่อตาอยู่เนิ่นนาน เลือดสีแดงสดจากแผ่นหลังและหน้าผากหยดติ๋งๆ ลงบนพื้นหินอ่อนสีขาว

ธนากรรีบเข้ามาคุกเข่าลงข้างกายเจ้านายหนุ่ม ประคองไหล่ที่สั่นเทาของวรินธรด้วยความสงสารจับใจ

“ท่านประธานครับ... ไปทำแผลที่ห้องฉุกเฉินก่อนเถอะครับ แผลที่หลังและที่ศีรษะของท่านประธานเ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ