บทที่ 162 162

“แต่ผมขอวิงวอนคุณอาทรงพลและคุณหมอภาณุแค่เรื่องเดียวเท่านั้นครับ... ฮึก... ตลอดสองเดือนมานี้ ผมไม่รู้ข่าวคราวของปานกับลูกเลยแม้แต่นิดเดียว ผมคิดถึงปานกับลูกจนแทบจะขาดใจตายอยู่แล้ว... ได้โปรดบอกผมแค่คำเดียวเถอะครับว่า ตอนนี้ปานกับลูกในท้องที่อายุเกือบสี่เดือนแล้ว สบายดีใช่ไหมครับ ปานหายแพ้ท้องและยอมทา...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ