บทที่ 176 176

มือเรียวบางเอื้อมไปแง้มบานหน้าต่างออกเพียงเล็กน้อย แล้วหยิบกล้องส่องทางไกลขนาดเล็กของคุณพ่อที่วางอยู่บนโต๊ะข้างหน้าต่างขึ้นมาส่องมองฝ่าม่านฝนลงไปยังบริเวณหน้าซุ้มประตูรั้วไม้สักของไร่ชา ซึ่งมีโคมไฟพลังงานแสงอาทิตย์ดวงเล็กส่องสว่างสลัวๆ อยู่

และภาพที่ปรากฏขึ้นในเลนส์กล้องส่องทางไกล... ก็ทำให้ลมหายใจ...