บทที่ 177 177

ที่หน้าซุ้มประตูรั้วไม้สัก... วรินธรไม่ได้หนีขึ้นรถและไม่ได้ขับรถกลับกรุงเทพฯ ไปอย่างที่คุณทรงพลคาดการณ์ไว้เมื่อวานนี้!

แต่ชายหนุ่มร่างสูงใหญ่กลับกำลังยืนก้มหน้าใช้กิ่งไม้กวาดเศษใบไม้และกิ่งไม้ที่ถูกลมพายุพัดร่วงหล่นลงมาทับถมกันอยู่บริเวณหน้าประตูรั้วไร่ชาออกให้พ้นทางเดินด้วยร่างกายที่เปียกชื้นและส...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ