บทที่ 181 181

“ฉันไม่ได้เจ็บข้อเท้าค่ะ... ลุงอินถาบอกฉันว่าคุณแบกเข่งชาครบยี่สิบเข่งแล้ว เย็นนี้คุณมีสิทธิ์ไปตักข้าวที่โรงครัวคนงานได้ค่ะ กินข้าวเสร็จแล้วก็อย่าลืมทายาที่มือกับที่หลังด้วยล่ะ ถ้าคนงานในไร่ของฉันแผลติดเชื้อตายขึ้นมา ฉันขี้เกียจเสียเวลาไปแจ้งความกับตำรวจค่ะ!”

ทิ้งคำพูดประชดที่แฝงความห่วงใยอย่างชัดเ...