บทที่ 186 186

เมื่อปีนข้ามลูกกรงระเบียงไม้สักขึ้นมาถึงหน้าประตูระเบียงห้องนอน วรินธรก็พบว่าบานประตูไม้สักด้านในแง้มเปิดไว้เล็กน้อยเพื่อระบายอากาศโดยมีเพียงมุ้งลวดกั้นอยู่ ชายหนุ่มจึงรีบปลดขอเกี่ยวมุ้งลวดออกแล้วพุ่งตัวเข้าไปข้างในห้องนอนที่มีแสงไฟหัวเตียงสีส้มสลัวส่องสว่างอยู่ทันที!

“ปาน! ปานเป็นอะไรครับ! เจ็บตรง...