บทที่ 205 205

“ถ้าอย่างนั้น เช้านี้ก็คงเป็นเช้าที่ทะเลหมอกสวยที่สุดในโลกสำหรับเฮียเลยครับ เพราะตอนนี้หัวใจของเฮียมีความสุขจนไม่รู้จะอธิบายเป็นคำพูดยังไงแล้ว”

วรินธรเลื่อนมือหนาทั้งสองข้างลงมาวางทาบประคองบนหน้าท้องที่นูนกลมของปาณิสรา ซึ่งสวมชุดนอนผ้าฝ้ายสีครีมบางเบาอยู่

ในความสว่างสดใสของแสงแดดยามเช้า วรินธรมองเ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ