บทที่ 208 208

“ดูสิเจ้าป้าคำเอ้ย... อ้ายวรินธรดูแลคุณหนูปานดี๊ดีเหมือนไข่ในหินเลยเจ้า ตั้งแต่บัวตองเกิดมา ยังบ่เคยเห็นผู้บ่าวคนไหนหลงเมียและเอาใจเมียเก่งขนาดนี้มาก่อนเลยเจ้า!” บัวตองกระซิบกระซาบด้วยดวงตาเป็นประกาย

“นั่นน่ะสิบัวตองเอ๊ย... คุณผู้หญิงพิมลวรรณที่มองลงมาจากบนสวรรค์ คงจะหมดห่วงและยิ้มแก้มปริแล้วล่ะเจ้...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ