บทที่ 212 212

แก้วน้ำในมือของสาวิกา ถูกเขวี้ยงออกไปกระแทกเข้ากับหน้าจอโทรทัศน์จนแตกละเอียดเป็นเสี่ยงๆ!

“กรี๊ดดดดด! ไม่จริง! เป็นไปไม่ได้! ทำไมพี่ธรถึงทำกับส้มแบบนี้! ทำไมพี่ธรถึงไปยกหุ้นสองหมื่นห้าพันล้านให้กับนังปาน!”

สาวิกาในสภาพผมเผ้ายุ่งเหยิง ใบหน้าที่เคยแต่งแต้มด้วยเครื่องสำอางราคาแพงบัดนี้ซูบตอบและบิดเบี้...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ