บทที่ 233 233

จากนั้น มือหนาของวรินธรที่ถูกไฟลวกจนเป็นแผลพุพองเลือดซึม ก็ตวัดมีดพกสั้นในมือ กรีดตัดเชือกไนลอนเส้นหนาที่มัดข้อมือทั้งสองข้างและข้อเท้าทั้งสองข้างของปาณิสราด้วยความรวดเร็วและแม่นยำจนเชือกทั้งหมดขาดสะบั้นออก!

“เฮียธรขา! แขนเฮียธรถูกไฟลวกหมดแล้วค่ะ ฮืออออ!”

ปาณิสราที่เป็นอิสระจากเชือกมัด ร้องไห้โฮออ...