บทที่ 42 42

เสียงครางหวานปานน้ำผึ้งเดือนห้าที่หลุดลอดออกมาจากลำคอของปาณิสรา ปลุกเร้าไฟปรารถนาในกายของวรินธรให้ลุกโชนขึ้นอย่างรวดเร็ว แต่ถึงกระนั้น ชายหนุ่มก็ยังคงควบคุมจังหวะการเคลื่อนไหวของตัวเองให้เต็มไปด้วยความนุ่มนวลและทะนุถนอมที่สุด

มือหนาค่อยๆ แก้ปมโบว์และปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตผ้าไหมสีขาวครีมของปาณิสราออกที...