บทที่ 54 54

จนกระทั่งเวลาล่วงเลยเข้าสู่ตีสี่ของเช้ามืด...

เมื่อพายุสวาทระลอกสุดท้ายพัดพาคนทั้งคู่พุ่งทะยานขึ้นสู่จุดสูงสุดพร้อมกันอีกครั้ง ปาณิสราก็ทิ้งร่างอันอ่อนระทวยลงซบกับแผงอกกว้างของวรินธร หอบหายใจรวยรินจนผล็อยหลับไปในอ้อมกอดของสามีด้วยความเหนื่อยอ่อนและอิ่มเอมใจ

วรินธรค่อยๆ ถอนกายออกแล้วลุกไปนำผ้าขนหนู...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ