บทที่ 68 68

ปาณิสราเดินไปยืนเกาะราวสเตนเลสบริเวณหัวเรือยอชต์ ดวงตากลมโตสีนิลทอดมองไปยังเส้นขอบฟ้าทิศตะวันตก ซึ่งดวงอาทิตย์ดวงกลมโตกำลังค่อยๆ เคลื่อนคล้อยต่ำลงมาใกล้ผืนน้ำ ทอแสงสีส้มทองและสีชมพูม่วงอาบไล้แผ่นฟ้าและผิวน้ำทะเลจนส่องประกายระยิบระยับราวกับเกล็ดเพชรนับล้านเม็ด

เมื่อเรือแล่นออกห่างจากฝั่งมากขึ้น ลมทะ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ