บทที่ 84 84

“พี่ไม่เป็นไรหรอกสาวิ แค่ไฟลุกไหม้ผ้าม่านริมระเบียงนิดหน่อยเท่านั้น”

วรินธรแสร้งถอนหายใจเบาๆ ปรับน้ำเสียงให้ฟังดูเหมือนกำลังรำลึกความหลัง

“แต่พอเห็นไฟไหม้ผ้าม่านเมื่อคืนแล้ว... จู่ๆ พี่ก็นึกย้อนไปถึงเหตุการณ์ไฟไหม้บ้านพักตากอากาศที่ปากช่องเมื่อสิบห้าปีก่อนขึ้นมาพอดีเลย”

ทันทีที่ได้ยินคำว่า ไฟไหม้...