บทที่ 49 ออกไปให้ห่าง

"ฝนริน!"เป็นอะไร?" ทว่าน้ำเสียงที่คุ้นหูนี้กลับทำให้ฉันค่อย ๆ ลืมตาขึ้นมา เมื่อเห็นว่าเจ้าของน้ำเสียงนี้คือพี่ลูนฉันก็ปล่อยโฮออกมาอย่างหนัก

"ฮือ...ฮึก...."

"ฝนริน ตั้งสติก่อน"

"ฮึก....ฮือ ...ไม่เอา...ไม่เอา" ทว่าฉันกลับควบคุมตัวเองไม่ได้ ไม่อยากแม้แต่จะลืมตามองว่าคนตรงหน้าคือพี่ลูนจริง ๆ หรือไม่

ถ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ