บทที่ 55 หายไปไหน

คืนนี้ผมคิดหนักไม่น้อย สายตาจดจ้องกับแผ่นหลังบางที่นอนหันหลังให้ หรือบางทีเธอควรจะรู้ว่าผมทำอะไรอยู่กันแน่? ผมแค่กลัวว่าเธอจะเครียดตามในเมื่อมันเป็นปัญหาภายในที่คาราคาซังหาคนผิดไม่ได้สักทีมาหลายปี

ถ้าหากเธอไม่รู้ ฝนรินก็จะไม่เข้าใจ

ถ้าหากเธอรู้เข้า ก็คงเป็นกังวลมากอย่างแน่นอน

ความหนีกใจอยู่ที่ผมอย...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ