บทที่ 18 แพ้ราบคาบ

“เฮียเมฆ! เฮีย!”

ฟาเดียถลาเข้าไปประคองร่างสูงที่กำลังพยายามยันตัวลุกขึ้น ใบหน้าหล่อเหลาเหยเกด้วยความเจ็บปวด เสื้อยืดสีขาวเปื้อนฝุ่นดำเป็นปื้นและที่น่ากลัวที่สุดคือ

“เฮียเจ็บตรงไหน! เลือด เลือดไหล!” เสียงของเธอสั่นเครือจนแทบฟังไม่ได้ศัพท์ น้ำตาเอ่อคลอขึ้นมาทันทีที่เห็นแผลถลอกลึกที่ข้อศอกและหัวเข่า ...