บทที่ 23 เงียบกริบ

ณ จังหวัดสกลนคร

แสงแดดบ่ายแก่ ๆ ของภาคอีสานสาดส่องลงมายังทุ่งนาสีเขียวขจีที่รายล้อมบ้านหลังใหญ่หลังหนึ่ง บรรยากาศภายนอกดูเงียบสงบมีเพียงเสียงนกกาบินกลับรัง แต่ทว่าภายในห้องนั่งเล่นนั้นกลับคุกรุ่นไปด้วยรังสีความหงุดหงิดของผู้เป็นประมุขของบ้าน

“ไอ้สเตฟาน! มึงจะนอนกินบ้านกินเมืองไปถึงไหน ลุกขึ้นมานวด...