บทที่ 23 ไม่อยากให้ห่าง

“ทำไมวันนี้ฝนตกแต่เช้า”

ขวัญจิราพึมพำขึ้นมาเบาๆ หลังจากได้ยินเสียงฝนตกด้านนอก พยายามพลิกตัวเพื่อยืดเส้นยืดสายแต่ก็ทำไม่ได้อย่างใจนึก สุดท้ายเมื่อหันหน้ามาเจอเขาระยะใกล้ ใบหน้านวลก็ตื่นตะลึงขึ้นมาพร้อมกับดิ้นรนอย่างเอาเป็นเอาตายหลังจากรู้ตัวว่าถูกเขากอดเอาไว้ตลอดคืนอีกครั้ง

“เฮีย!!”

“อะไรอีก ยังเช...