บทที่ 26 ไม่อยากให้ห่าง llll

“ไม่ครับ ผมรีบ” เขาปฏิเสธเสียงแข็ง รู้ทันทีว่าที่พยายามหว่านล้อมอยู่นี่ คงอยากให้เขาไปเจอแม่นั่นเสียเต็มประดาทั้งที่เมียเขาก็ยืนอยู่ตรงนี้

“จะรีบไปไหนนักหนา คนงานก็มี ธามจะต้องรีบร้อนอะไร”

“ผมกลัวขวัญจะไม่สบาย วันนี้แดดแรงครับ”

คำตอบนั้นทำให้สตรีวัยค่อนคนหน้าตึง คิ้วขมวดเข้าหากันจนยุ่งเพราะมองยัง...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ