บทที่ 42 เข้าหอ lll

ธาดาไม่ปล่อยให้เสียงกรีดร้องนั้นดังขึ้นได้นาน เขาโน้มตัวลงมาพรมจูบเธออย่างเร่าร้อนทั้งที่กายส่วนล่างยังทำหน้าที่ได้ดีโดยไม่ขาดตกสิ่งใดไป ต้องการทำให้เธอสุขที่สุดเท่าที่ผู้ชายคนหนึ่งจะทำให้ได้ และจะทำให้บทรักครั้งนี้ติดตรึงอยู่ในหัวใจของกันและกันไปเนิ่นนาน รักของเขาไม่ฉาบฉวยอย่างไร สัมผัสล้ำค่าก็ไม่เ...