บทที่ 45 ถึงเวลากลับ ll

“เรามีลูกด้วยกันมั้ยขวัญ” เขาถามด้วยน้ำเสียงจริงจังมากขึ้นจนคนที่ถูกถามแก้มแดง ไม่คิดว่าจะถามกันตรงๆ แบบนี้

“เฮีย...”

“ได้มั้ย...”

โอ๊ย! ให้ตายเถอะน่า ขวัญจิรานึกอยากจะกรีดร้องออกมาหลังจากได้เห็นแววตาที่เต็มไปด้วยความมุ่งมั่นของเขา ความรู้สึกอบอุ่นเต็มตื้นในหัวใจทำให้ไม่อาจปฏิเสธสิ่งที่เขาร้องขอไ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ