บทที่ 48 ถึงเวลากลับ lllll

ขวัญจิราเดินลงมาข้างล่างอย่างคนอารมณ์ดี เสียงฮัมเพลงในลำคอทำให้อินทุอรหงุดหงิด รีบปรี่เข้ามาใกล้แล้วหาเรื่องเหน็บแนมเสียงดัง ความอิจฉาในใจทำให้ไม่อาจทนมองเห็นความสุขของใครได้อีก คนอย่างเธอเคยเป็นที่หนึ่งเสมอ จะยอมแพ้นังเด็กกะโปโลแบบนี้ไม่ได้เด็ดขาด

“ไร้มารยาทจริงนะจ๊ะ รู้ว่าป้าเขารอคุยธุระกับหลานชา...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ