บทที่ 46 บทที่ 45

เกศกมลยืนมองเหตุการณ์จากอีกด้านของห้อง เธอเริ่มเข้าใจว่าสายตาของเมฆครามไม่ได้เป็นเพียงความสนใจชั่วคราว เขาระมัดระวังทุกการเคลื่อนไหวของพราว และมองหนูกระต่ายด้วยความผูกพันซึ่งมากเกินกว่าความเอ็นดูเด็กทั่วไป

ความทรงจำหนึ่งผุดขึ้นมาในหัว เมื่อหลายปีก่อน ฐากูลเคยเล่าว่าเมฆครามตามหาผู้หญิงจากคืนดื่มเหล้...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ