บทที่ 48 บทที่ 47

“พ่อ”

ความใกล้ชิดที่ไม่ต้องการ

“พ่อ”

เสียงละเมอของหนูกระต่ายแผ่วเบาจนแทบไม่ได้ยิน แต่สำหรับเมฆคราม คำเพียงคำเดียวกลับดังก้องอยู่ในหัวใจ

ชายหนุ่มนั่งนิ่ง ไม่กล้าดึงชายเสื้อออกจากมือเล็ก แม้จะรู้ว่าเด็กหญิงไม่ได้มีสติพอจะเข้าใจว่ากำลังเรียกใคร ความร้อนจากฝ่ามือของเด็กซึมผ่านเนื้อผ้า ขณะที่นิ้วเล็ก...