บทที่ 101 คุณพ่อม้าจำเป็น

“หลับแล้วครับ”

“แน่นะคะ”

“แน่ครับ พี่กล่อมเองกับมือ”

จันทร์กระจ่างฟ้าหันมามองอย่างไม่เชื่อ

“พี่กล่อมเป็นด้วยหรือ”

“เป็นสิ”

“ร้องเพลงอะไรคะ”

อัสวัสเงียบไปครู่หนึ่ง

“ไม่ได้ร้อง”

“แล้วกล่อมยังไง”

“อุ้มเดินไปเดินมาจนพี่จะหลับก่อนลูก”

จันทร์กระจ่างฟ้าหลุดหัวเราะ

“นั่นไม่เรียกว่ากล่อมเก่งค่ะ”

...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ