บทที่ 38 เงาร้างและการเริ่มต้นใหม่

ประไพศรีพยักหน้าอย่างพอใจเล็กน้อย เมื่อได้ยินประโยคของลูกชาย

“รู้ว่าตัวเองโง่ก็ดีแล้ว นับตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป แกต้องตั้งสติ แล้วเริ่มเข้ามาฝึกงานเรียนรู้งานที่กงสีวรโชติพิพัฒน์อย่างจริงจังเสียที เลิกทำตัวเป็นหมาข้างถนนหมกมุ่นกับผู้หญิงหน้าเงินคนนั้นได้แล้ว”

อัสวัสเงยหน้าขึ้นมองมารดานิ่ง ๆ

“คุณแ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ