บทที่ 64 การรอคอยที่สิ้นหวัง

“เราน่ะหยุดพูดได้แล้ว ไปปอกผลไม้ให้พี่เรากินไป” ผู้เป็นมารดารีบปรามบุตรสาวคนเล็ก เมื่อเห็นว่าลูกสาวคนโตมีสีหน้าไม่สู้ดีนัก

“ลูกก็พักผ่อนดีๆ ให้หายเสียก่อน ค่อยกลับไปทำงาน เจ้านายของเรารู้ว่าเราบาดเจ็บคงไม่บังคับเราไปทำงานหรอกนะ”

“ค่ะแม่” จันทร์กระจ่างฟ้ายิ้มรับ ก่อนบรรยากาศภายในห้องจะค่อย ๆ ผ่อนคล...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ