บทที่ 72 เงาแห่งความระแวง

วิมุตตาชะงักเล็กน้อยราวกับเพิ่งรู้ตัวว่าหลุดปาก ก่อนทำสีหน้าลำบากใจ

“รู้จักค่ะ พี่ภัทรสนิทกับฟ้ามานานแล้ว”

คำว่า ‘สนิท’ ยิ่งตอกย้ำสิ่งที่ชายหนุ่มกำลังคิด

“สนิทแค่ไหน”

“เรื่องของสองคนนั้น มุตตาไม่อยากพูดอะไรให้พี่วัสเข้าใจฟ้าผิดนะคะ” ยิ่งวิมุตตาพูดเช่นนั้น อัสวัสกลับยิ่งตีความไปไกลกว่าเดิม

“มีอะ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ