บทที่ 78 แผนที่ไร้รอยต่อ

ส่วนชายหนุ่มยังคงยืนอยู่เบื้องหน้าโต๊ะทำงาน ดวงตาจับจ้องลายเซ็นของคนที่จากไปไม่วางตา

เขาพยายามบอกตัวเองซ้ำ ๆ ว่าเป็นเรื่องดี

ผู้หญิงคนนั้นสมควรแล้วที่จะจากไป

สมควรได้รู้รสชาติความเจ็บปวด

และเขาไม่จำเป็นต้องตามหาเธออีก

แต่ยิ่งพยายามย้ำ ความรู้สึกว่างเปล่ากลับยิ่งกัดกินหัวใจ

สุดท้ายอัสวัสก็หยิบใ...