บทที่ 97 หลานย่าผู้เติมเต็ม

“พี่ไม่เป็นไร ฟ้าบีบเลย”

จันทร์กระจ่างฟ้ากัดริมฝีปาก ก่อนออกแรงบีบมือเขา

อัสวัสยืนอยู่ตรงนั้นตลอด

ไม่ปล่อยมือ

ไม่พูดอะไรเกินจำเป็น

เพียงคอยบอกซ้ำ ๆ

“พี่อยู่ตรงนี้”

เวลาผ่านไปท่ามกลางความวุ่นวายในห้องคลอด

จนกระทั่งเสียงร้องของทารกน้อยดังขึ้น

อัสวัสชะงัก จันทร์กระจ่างฟ้าเองก็น้ำตาไหลออกมาทันท...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ