บทที่ 99 รอยต่อของวันวาน

อดีตไม่อาจย้อนกลับไปแก้ไขได้อีกแล้ว แต่คนที่ยังมีชีวิตอยู่ ยังมีโอกาสเลือกว่าจะใช้วันเวลาที่เหลืออยู่ด้วยความรักแบบใด

บรรยากาศภายในศาลาวัดในยามค่ำคืนเงียบสงบและเต็มไปด้วยความโศกเศร้า ดอกไม้สีขาวถูกจัดวางรายล้อมหน้าโลงศพของประไพศรีอย่างเรียบงาม

อัสวัสยืนต้อนรับแขกด้วยสีหน้าเหนื่อยล้า ขณะที่จันทร์กร...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ