บทที่ 50 ตอนที่ 50 อบอุ่นอย่างทรมาน

ตอนที่ 50

อบอุ่นอย่างทรมาน

ชวินทร์กอดลูกแน่นขึ้นเล็กน้อย น้ำตาหยดลงบนไหล่เล็ก ๆ

“ลุง...ไม่ใช่ลุงครับ”

ม่านหมอกนิ่งไป“แล้วเป็นใครครับ”

ชวินทร์หลับตาลง พยายามกลืนก้อนสะอื้น

“เป็นพ่อ”

เด็กชายกะพริบตา“พ่อของหมอกเหรอครับ”

ชวินทร์ผละออกเพียงเล็กน้อย มองหน้าลูกให้ชัดที่สุด

“ครับ พ่อของหมอก”

เด็กช...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ