บทที่ 9 ตอนที่ 9 ไม่ใช่ของขวัญเพื่อติดสินบน

ตอนที่ 9

ไม่ใช่ของขวัญเพื่อติดสินบน

หญิงสาวรับกระดาษแผ่นนั้นมาถือไว้ นัยน์ตาคู่งามไล่อ่านข้อความทุกบรรทัดอย่างละเอียด ใจส่วนหนึ่งยังคงเตือนว่าอย่าเชื่อใจง่ายเกินไป แต่การที่ชายหนุ่มยอมลงชื่อรับผิดชอบในสิ่งซึ่งยังไม่มีใครรับรอง ทำให้กำแพงในหัวใจเธอเริ่มมีรอยร้าวเล็ก ๆ

“ฉันจะเก็บเอกสารนี้ไว้อย่างดีค่ะ และหวังว่าวันหนึ่งคุณจะไม่ต้องการให้ฉันคืนมัน เพราะรู้สึกว่าตัวเองรับปากมากเกินไป”

มัทนีกล่าวพลางเงยหน้ามองเขา“คุณเก็บไว้ได้เลย ผมไม่ชอบถอนคำพูดของตัวเอง แม้บางครั้งการรักษาคำพูดอาจทำให้ต้องจ่ายแพงกว่าที่คิดก็ตาม”

ชวินทร์ตอบ สีหน้าของเขาจริงจังจนเธอไม่อาจมองว่าเป็นเพียงคำพูดสวยงามได้อีก

ก่อนขึ้นรถ มัทนีนำกล่องชาเล็ก ๆ มายื่นให้เขา

“เอาไว้ชงระหว่างทำงานค่ะ ไม่ใช่ของขวัญเพื่อติดสินบนให้คุณอนุมัติโครงการ แต่เป็นตัวอย่างสำหรับส่งให้ฝ่ายวิจัยของบริษัทตรวจสอบ หากพวกเขาพบว่าคุณภาพไม่ผ่าน ฉันยินดีรับข้อเสนอแนะโดยไม่โต้เถียง”เธอกล่าวพร้อมรอยยิ้มบาง

“ผมไม่แน่ใจว่าคุณทำได้จริงหรือไม่ เรื่องไม่โต้เถียง เพราะตั้งแต่พบกัน ผมยังไม่เคยพูดอะไรแล้วคุณยอมรับโดยไม่มีข้อแย้งสักครั้ง”

ชวินทร์เอ่ยด้วยน้ำเสียงซึ่งแฝงความขบขันเป็นครั้งแรก

“ถ้าคุณพูดถูก ฉันก็ยอมรับค่ะ เพียงแต่จนถึงตอนนี้ คุณยังพูดถูกไม่มากพอให้ฉันต้องเงียบเท่านั้นเอง”

มัทนีตอบทันควัน ดวงตาคู่สวยเป็นประกายจนชวินทร์เผลอยิ้มออกมาอย่างไม่ทันระวังตัว

รอยยิ้มของเขาทำให้หญิงสาวชะงักไปเล็กน้อย เพราะใบหน้าซึ่งเคยเคร่งขรึมดูอ่อนโยนขึ้นอย่างคาดไม่ถึง เธอรีบเบือนสายตาไปทางอื่น ก่อนกล่าวลาและถอยออกจากรถ

ระหว่างเดินทางกลับ ชวินทร์มองกล่องชาซึ่งวางอยู่บนตักเป็นระยะ ภาพมัทนียืนท่ามกลางสายฝน คอยช่วยเหลือชาวบ้าน และอธิบายทุกขั้นตอนด้วยความตั้งใจ ยังคงวนเวียนอยู่ในความคิดของเขา

หญิงสาวคนนั้นน่าหงุดหงิด ดื้อรั้น และไม่เคยยอมลดเสียงให้ตำแหน่งของเขา แต่เป็นครั้งแรกในรอบหลายวันซึ่งชวินทร์รู้สึกว่า วิกฤตตรงหน้าอาจยังมีทางออก