บทที่ 15 บทที่ ๑๒ ลูกเนรคุณ

บทที่ ๑๒

ลูกเนรคุณ

ชีวิตของเกศแก้วดำเนินไปเรื่อย ๆ เขาพยายามทำตัวให้ลีบเล็กที่สุดเพื่อไม่ให้ขวางหูขวางตาใคร ทว่าในส่วนลึกของหัวใจกลับถวิลหาบางอย่างโดยไม่รู้ตัว ทุกครั้งที่มีเสียงกระดิ่งหน้าร้านดังขึ้น หรือมีเงาร่างชายฉกรรจ์ก้าวข้ามธรณีประตูเข้ามา ใบหน้าหวานมักจะเผลอชะเง้อคอมองอย่างเปี่ยมหวัง.....

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ