บทที่ 25 บทที่ ๒๒ ดูดพิษ

บทที่ ๒๒

ดูดพิษ

“โถ่... พี่โชค หยุดขำสักทีเถอะจ้ะ”

เกศแก้วเอ่ยปรามด้วยความเขินอาย ร่างระหงในชุดผ้าถุงนั่งแหมะอยู่กับพื้นเรือนกลางบ้าน ขณะที่ไอ้โชคยังคงนั่งหัวเราะงอหายพลางใช้มือหนาตบฝาบ้านอย่างขบขันไม่เลิกรา

“เจ้าเจมส์ ตัวดี! ทำเอาขวัญหนีดีฝ่อหมดเลย”

เมื่อไม่อาจทำอะไรคนตัวโตได้ เกศแก้วจึงหั...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ