บทที่ 88 ตอนที่ 88 เด็กโง่!

แกร๊กกก~~

ตึกๆๆๆ

“อื้อออ~~ พอได้แล้ว..รักไม่ไหวแล้วนะคะ~~” เพียงแค่ก้าวขาเดินผ่านบานประตูเข้ามาภายในห้อง เสียงครางประท้วงตัดสลับกับเสียงต่อว่าต่อขานเขาก็ดังขึ้น..โดยที่เปลือกตากลมโตทั้งสองข้างของร่างบางยังคงปิดสนิท เสี้ยววินาทีหนึ่งที่รอยยิ้มมีเสน่ห์แสนหายากปรากฏขึ้นบริเวณริมฝีปากสีไวน์ก่ำ เพราะทันท...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ