บทที่ 23 เป็นที่รังเกียจ | NC+++

จ๊วบ~

ริมฝีปากหนาบดเบียดกับริมฝีปากบางมาเนิ่นนาน เขายังคงไม่ยอมปล่อยเธอไปง่าย ๆ ราวกับอยากให้เธอได้รับรู้ว่าเขากำลังส่งต่อความห่วงใยไปให้เธออย่างไม่ขาดสาย

“อือ” วิสกี้นอนตะแคงข้างแต่ต้องเอียงหน้าให้คนที่นอนซ้อนอยู่ด้านหลัง เขาใช้แขนยันตัวขึ้นมานิดหน่อยแล้วก้มลงจูบหวานใจของเขาอยู่เนิ่นนาน มือหนาพัลวั...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ