บทที่ 42 ไม่ยอมแพ้

ครินต์กำหมัดแน่นเดินน้ำตาตกในออกมาจากห้องของพ่อหัวใจของเขาถูกบีบรัดราวกับว่ามีใครบางคนเอามือล้วงเข้ามาบีบกำหัวใจเขาขยำมันจนเจ็บปวด เขาแทบหายใจไม่ออกทำได้เพียงเดินกำหมัดจนมือของเขาสั่น ที่หลังมือมีเส้นเลือดนูนขึ้นมาขาก้าวเดินอย่างเชื่องช้าทีละก้าวจนแทบหมดแรง หมดศรัทธา หมดความเชื่อมั่นในตัวของพ่อ

ตึก…...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ