บทที่ 25 บทที่ 24 หวั่นไหวกับความจริง

บทที่ 24 หวั่นไหวกับความจริง

“ยัยลูกคนเล็ก” หิรัญญิการ์ผงกหัวขึ้นจากที่นอนไปมองหน้าคนเรียก ในมือเธอยังคงถือหนังสือนิยายที่อ่านค้างไว้

“โทรไปหาแม่หน่อย แม่เป็นห่วง” โทรศัพท์มือถือเครื่องหรูยื่นส่งมาให้ แต่ดวงตาคมกริบกลับมองเรื่องไร้สาระของเธออย่างระอา

“ใช้เครื่องรัญก็ได้ค่ะ” หญิงสาวดีขึ้นมากกว่าเดิม...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ