บทที่ 24 อย่าไปนอนที่อื่นอีก

“หลิน…เป็นอะไร” ลูบหลังเพื่อนปลอบโยน ตอนนี้ยังเช้าอยู่บริเวณม้าหินอ่อนข้างตึกไม่มีคนพลุกพล่านเลยไม่กังวลว่าใครจะเห็น

หลินหลินไม่ตอบกอดเพื่อนเอาไว้แน่น “ไม่ร้องนะ” เฟย์นิสกอดเพื่อนด้วยความรู้สึกห่วงใย ไม่เคยเห็นบ่อยนักหรอกกับที่อีกฝ่ายเป็นแบบนี้

เวลาผ่านไปราวสิบนาที หลินหลินดีขึ้น เฟย์นิสเลยนั่งเงี...