บทที่ 30 ขอโทษนะ

ฉัตรเดชาออกจากห้องตรงไปยังโรงจอดรถ รีบกดเบอร์โทรหาแพรวา เสียงของเธอตอนที่โทรมาดูไม่ดีนัก อีกทั้งยังบอกว่าอยู่คนเดียว แบบนี้เขาจึงเป็นห่วงไม่สามารถจะปล่อยทิ้งไว้ได้

จากที่ได้กลับมาเจอกันอีกครั้งฉัตรเดชาก็ยังรู้สึกโหวงๆ ในใจ ส่วนหนึ่งมาจากเป็นเพราะมองว่าตัวเองยังมีอีกตั้งหลายอย่างที่ไม่ได้ทำให้อีกคน ...